Arthur van de Graaf: Waarom je chagrijnig wordt van Monopoly

Arthur van de Graaf, directeur van Sublime Doing zag dat zijn dochter en haar vriendjes behoorlijk gefrustreerd waren door het spel monopoly. Hoe los je zo’n situatie op? 

Het is een week geleden dat we kerstvakantie hadden. Een periode die we gebruikt hebben om goede voornemens te maken en om nieuwe spelregels te maken voor ons leven in het nieuwe jaar.

Naast goede voornemens hebben we tijdens de kerstvakantie ook de spelletjes weer eens uit de kast gehaald. Mijn 8-jarige dochter Mae-Lin speelde met wat vriendjes Monopoly.

Zo halverwege het spel sloeg de stemming om. Het begon al een beetje duidelijk te worden wie het spel zou gaan winnen en wie het spel zou gaan verliezen. De speler met het minste geld en vastgoed wil eigenlijk al niet meer meedoen en probeert de spelregels te veranderen.

Ik ging naast de kinderen zitten en vroeg ze wat het doel is van het spel.

Ze antwoordden dat één speler al het geld moet winnen en dat de anderen verloren hebben als zij geen geld meer hebben.

Ik vroeg ze of dat wel zo leuk is en of dat in het echte leven ook zo zou moeten zijn. Natuurlijk zo’n spelletje speel je voor de gezelligheid en misschien ook wel om te leren verliezen.

Ik vroeg ze of ze het spel ook zo zouden kunnen spelen dat ze allemaal gelukkig worden en een eerlijkere verdeling kunnen realiseren.

Het antwoord dat ik kreeg, klinkt ons waarschijnlijk bekend in de oren. We moeten eerst dit spel afmaken en daarna opnieuw beginnen. En je raadt het al, daar heeft niemand zin in. De winnaar en ook de verliezers niet.

En net als in het echte leven, wil niemand daarna het spel opruimen.

De Sublime Columns: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten