Arthur van de Graaf: “Waarom wordt mijn dochter ‘poepchinees’ genoemd?”

Arthur van de Graaf, columnist Sublime

Arthur van de Graaf van Sublime Doing vraagt zich af hoe onze kinderen aan racistische woorden komen.

Net als elk ander kind gaat mijn dochtertje regelmatig lekker naar buiten om te spelen met haar vriendjes en vriendinnetjes. Afgelopen weekend kwam zij voor de tweede keer thuis met een verhaal waar ik toch wel een beetje mee zit. Een paar kinderen die ook ‘leuk’ aan het spelen waren, vonden het nodig om haar aan te spreken omdat zij anders is.

Toen mijn kinderen nog klein waren, las ik ze regelmatig voor uit het Gouden Boekje van Francine Oomen, ‘Anders is Leuk’. Ik heb dit boekje ook cadeau gedaan aan vrijwel iedereen in mijn vriendenkring die vader of moeder is geworden. ‘Anders’ gaat over een kameleon die geboren wordt in een nest met krokodillen. Dat gaat goed tot dat ze gaan zwemmen. Anders verdrinkt net niet.

Vervolgens probeert Anders elk dier te zijn dat hij niet is. Want iemand vinden die net als hij ook ‘anders’ is, is vrijwel onmogelijk. Zij zijn namelijk net als hij ontzettend goed in verstoppen. Uiteindelijk komt Anders erachter dat hij net als alle anderen ‘anders’ is.

Op zich is anders zijn iets waar ik mijn hele leven al mee bezig ben. Aan de ene kant wil ik graag anders zijn en ben ik best trots als mijn kinderen ook anders durven te zijn. Als puber viel ik niet op meisjes met blond haar. Nee ik viel op Aziatische vrouwen met donker haar. Zo belandde ik op de bank en in bed met mijn eigen in Nederland geboren en getogen Chinees. Zo kregen wij twee kinderen die ondanks dat ze halfjes zijn, toch helemaal Nederlands zijn. Zo hebben wij een kind dat wanneer ze als ze aan het buitenspelen is, zo nu en dan poepchinees wordt genoemd.

Poepchinees, een woord dat jij waarschijnlijk ook nog kent uit jouw jeugd. Een woord waarvan ik me nu afvraag waarom kinderen het nog steeds gebruiken. Zonder dat we eigenlijk weten wat het betekent.

Zouden onze kinderen dit soort benamingen van ons hebben overgenomen? Hoe praten wij eigenlijk in het bijzijn van onze kinderen over mensen die vanwege de afkomst van bijvoorbeeld hun voorouders “anders” zijn?

Op zich kan ik het liefkozend zeggen tegen mijn dochter, dat ze onze eigen kleine poepchinees is. Maar dat één of andere schollekop haar zo noemt, daar heb ik toch best wel moeite mee.

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten