Bericht van Thea Hilhorst: “Had u ook zo gereageerd als we allebei wit waren?”

Thea Hilhorst

Wat doe je als je echtgenoot vanwege zijn huidskleur voor zakkenroller wordt aangezien? Thea Hilhorst, hoogleraar humanitaire hulp en wederopbouw, weet het nog steeds niet.

“Dames, past u op, er zijn hier zakkenrollers!” riep een mevrouw gealarmeerd vanuit haar winkel een groepje klanten na, met een doordringende blik naar de enige man op de stoep. Mijn echtgenoot. Met zichtbare Antilliaanse roots op weg naar de stomerij, samen met zijn witte vrouw.

Verbaasd liepen we door, maar even later haalde de vrouw ons in. Met veel excuses. Ze had door het raam van de winkel gezien dat mijn man aan mijn rugzak zat, en had niet door dat we bij elkaar hoorden. Mijn man en ik keken elkaar even aan en gingen ijlings redderen. “Excuses aanvaard… Ook juist goed zo bezorgd…” En zo wat meer.

Maar het bleef ongemakkelijk, de onuitgesproken vraag hing zwaar in de lucht: “Had U ook zo gereageerd als we allebei wit waren?” We durfden het niet hardop te vragen ze bedoelde het duidelijk zo goed.

Dit voorval tekent het ongemak om alledaags racisme in Nederland bespreekbaar te maken. Zelfs nu, weken later, kan ik nog steeds niet bedenken wat wél de goede vraag geweest zou zijn. Dus ben ik een zoektocht begonnen. Hoe maak ik alledaags racisme bespreekbaar, zelfs als het goedbedoeld is? Wanneer wel, wanneer niet en met welke woorden? Tips zijn van harte welkom!

De Sublime Berichten: maandag t/m vrijdag om 9.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

2 reacties op “Bericht van Thea Hilhorst: “Had u ook zo gereageerd als we allebei wit waren?”

  1. Carlijn

    Beste Mariska,
    Dank voor je berichtje. Goed om te horen dat het herkenbaar is, daar maken we de columns immers voor.
    Ik zal de reactie naar Thea persoonlijk doorzetten, zij vindt dit vast heel fijn om te horen.
    Dank je wel dat je je eigen ervaring wilde delen met ons!
    Groet, Carlijn – Sublime.

  2. Mariska Komproe

    Dag Thea, als witte vrouw van een bruine man met ‘Surinaamse’ roots is jouw verhaal helaas heel herkenbaar. Ikzelf word regelmatig geconfronteerd met vooroordelen als ik vertel dat ik een Surinaamse man heb en mensen vervolgens zeggen: ‘Die gaan toch allemaal vreemd?”. Of ‘Die trouwen nooit, laten hun vrouw altijd alleen met de kinderen achter.” Geen idee waarom mensen het gevoel hebben dat ze dit spontaan moeten zeggen, zonder aanleiding. Toen ik laatst eerlijk vertelde dat ik dit (ik ben trouwens al 17 jaar gelukkig getrouwd) kwetsend vond kwam de reactie: ‘Maar het is toch gewoon zo?’
    Tja…..
    Hoewel ik graag met een beetje humor de dag doorkom kon ik toen echt geen grappige reactie meer bedenken.
    Groet, Mariska

Bericht achterlaten