Bericht van Thea Hilhorst: “Onderwijs is rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan”

Een eindeloze stroom emails, rennen naar afspraken, onderzoek, studenten; een dag in het leven van hoogleraar humanitaire hulp en wederopbouw Thea Hilhorst lijkt wel een stormbaan.

Tien jaar geleden was ik een paar maanden in New York om les te geven. Ik had een fiets geleend die ik de eerste weken alleen gebruikte op het veilige fietspad langs de Hudson rivier. Maar toen wou ik toch dwars door de stad kunnen.

Ik ontwikkelde de bizarre hobby om dan een paar stoplichten achter een fietskoerier aan te gaan. Slalommend door het verkeer, links, rechts, langs auto’s en weer door. Adrenaline rush verzekerd. Maar na een week ben ik er toch maar mee gestopt. Veel te gevaarlijk.

De laatste tijd voel ik me ook vaak zo op mijn werk. Al jaren laten medewerkers-onderzoeken zien dat de werkdruk in het hoger onderwijs hoger en hoger wordt. Ik kan erover mee praten. Best vaak dat ik als een fietskoerier door mijn werkdag flits. Snel naar een vergadering, stukken maar half gelezen. Door naar een afspraak met een student, alweer te laat. Haastige boterham achter de computer met een eindeloze stroom e-mails. Doorrennen met precies tijd voor een telefoontje in het trappenhuis.

Als het dan allemaal net lukt, treedt de adrenaline rush op en is het ook wel weer leuk. Maar wel vermoeiend. En ik zou vaak wat meer tijd willen hebben om mijn werk wat beter te doen. Studenten de volle aandacht geven waar ze recht op hebben, net wat meer ruimte om onderzoek te analyseren en goed erover te schrijven. Dat wou ik maar eens gezegd hebben.

De Sublime Berichten: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten