Bericht van Thea Hilhorst: “Racisme of gewoon een slechte dag?”

Een vriendin van Thea Hilhorst, hoogleraar humanitaire hulp en wederopbouw, is getuige van een auto-ongeluk.

Piepende remmen en daarna een veelzeggende klap. Het meisje dat van haar fiets geslingerd werd, kwam van rechts, het busje was over de haaientanden gereden. Het meisje lag op de grond te creperen van de pijn en het was duidelijk wiens schuld dat was. Maar het eerste wat de chauffeur van het busje zei toen hij uitstapte, was dat ze niet op haar mobiel had moeten kijken.

Politie erbij, ambulance erbij, het aantal hulpverleners groeide gestaag. Mijn vriendin had alles zien gebeuren, stond erbij en hield het meisje vast. Het viel haar op dat iedereen die moest helpen grof en onaardig deed, terwijl het slachtoffer duidelijk veel pijn had. De vraag drong zich op: hadden ze een slechte dag, gaven ze haar de schuld of lag het eraan dat zij van Turkse afkomst was? We zullen het antwoord nooit weten.

Dat is nu precies wat alledaags racisme zo moeilijk grijpbaar maakt. Ieder incident kan toeval zijn, er zijn altijd meer verhalen te vertellen, er is altijd wel een andere verklaring. Alleen als je de incidenten samen beziet wordt het patroon zichtbaar.

Toen mijn vriendin aan het slachtoffer vroeg of ze de barse behandeling van de politie en ambulancebroeders trok, zei ze: “Ach mevrouw, ik weet niet beter, dat maak ik zo vaak mee”. Om met Johan Cruijff te spreken; je gaat alledaags racisme pas zien als je het door hebt.

De Sublime Berichten: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten