Concertreview: John Mayer is alles wat een concert moet zijn

Gisteravond speelde zanger, songwriter en gitaarvirtuoos John Mayer in een uitverkochte Ziggo Dome. Lees hier de hele review.

Deze week speelt John Mayer tweemaal in een uitverkochte Ziggo Dome in Amsterdam. Sublime was erbij en zag hoe Mayer gisteravond zijn virtuositeit tot uiting bracht.

Loepzuivere stem en gitaarvirtuositeit

Dat Mayer kan spelen, is duidelijk. Maar dat een concert zo loepzuiver, zo gézellig, grappig en muzikaal zou zijn, dat had ook onze redactie niet verwacht. Mayer zong loepzuiver, net zoals je van zijn opnames gewend bent, hoewel er erg veel variatie in zijn zang zat. Zijn stem was zwoel, helder, herkenbaar. Mayer wisselde genoeg nieuwe nummers af met de oude, bekendere nummers van zijn albums ‘Room for Squares’ en ‘Continuum’. Er kwamen ook wat pareltjes van ‘The Search for Everything’ uit 2017 aan te pas. Het catchy ‘Still Feel Like Your Man’, maar ook nummers als ‘Slow Dancing in A Burning Room’ kregen het publiek goed mee. Mayer speelde met toonladders, ritmevariaties alsof hij nooit anders gedaan heeft – en dat klopt waarschijnlijk ook.

Hij hield elk moment de aandacht van het publiek vast, interacteerde met de rest van zijn band. Ook hun kwaliteit viel op. De achtergrondzangers waren van zodanige kwaliteit, dat je je afvroeg waarom zij niet op zichzelf staande acts waren, zo goed. De gevoeligheid van zijn nummers wist hij ook goed over te brengen in nummers als ‘I Don’t Trust Myself (With Loving You)’ of ‘Neon’, een nummer dat nooit officieel als single is uitgebracht, maar dat toch heel Amsterdam meenam. 

Opzet van het concert als enige smetje

De opzet van het concert was de enige minuscule smet op een avond die verder perfect verloopt. Na de eerste helft nummers werd er een korte pauze ingelast, waardoor er ook veel rumoer in de zaal ontstond en waardoor je toch een beetje uit de magische flow raakte, die Mayer nu juist zo goed gecreeërd had. Hij verzocht het publiek om geen beeld- en videomateriaal te schieten. Uiteraard hield niet iedereen zich daaraan, waardoor je nog wel eens een elleboog of schouder in je rug kreeg. Maar de intentie was goed – het droeg bij aan de intimiteit van het concert. Mensen waren meer bezig met de muziek dan met het verslaan op hun eigen social media en dat kwam de sfeer echt ten goede. 

Veel muziek en droge humor

John maakte niet al te veel praatjes, hij speelde lekker door. Als hij dat wel deed, kwam zijn altijd droge humor om de hoek kijken. Zo grapte hij dat hij tijdens de eerste drie nummers niet aan de haal moest gaan met zijn gitaarpedalen, omdat hij dan teveel gekke bekken zou trekken, terwijl er fotografen bij zijn: ‘De eerste drie nummers zijn er altijd fotografen bij mijn show, en ik moet onthouden dat ik dan mijn songs zonder pedalen moet spelen, anders trek ik van die rare gezichten op de foto!’, waarna hij ‘Who Says’ inzette, zodat ‘de fotografen al hun plaatjes kunnen schieten’.  Ook sprak hij een fan aan, die hij goed kon zien en een veel te warme trui aanhad: ‘Heb je geen spijt van je keuze? Of ben je te koppig om hem nu toch nog uit te trekken?’, waarna de fan, onder aanmoediging van de rest van de zaal, toch maar zwichtte en ter plekke zijn trui uittrok.

Aaneenschakeling van hoogtepunten

Het concert was een aaneenschakeling van hoogtepunten, en het doet je beseffen hoe goed Mayer als muzikant is. Zijn nummers zitten geweldig in elkaar en hij liet de hele zaal moeiteloos meezingen. Zijn encore bestond uit drie nummers en toen hij daadwerkelijk bij het einde van zijn set aankwam en ‘New Light’ inzette, danste de hele Ziggo Dome mee. Als kers op de taart kwam er een hele berg confetti uit de lucht vallen. En dat typeert het concert van Mayer: één groot muzikaal feest. 

Bericht achterlaten