Vanessa geeft kinderen in armoede een stem én gezicht

Het lot van kinderen die in armoede leven gaat haar zo aan ’t hart dat de Rotterdamse Vanessa Umboh (41) de Stichting Stem Zonder Gezicht oprichtte. Doel: anderen inspireren om de handen uit de mouwen te steken.

Ze groeide op in een liefdevol gezin en kon alles doen waar ze blij van werd. Haar vader was beroepsmilitair in Duitsland en iedereen in haar omgeving was bij elkaar betrokken. Maar door haar achtergrond in de Kinder- en Jeugdpsychiatrie kwam ze erachter dat zo’n leuke jeugd helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Met eigen ogen zag ze wat er schuil gaat achter de voordeur van arme gezinnen. “Armoede is een sterke tegenwind in de ontwikkeling van een kind.”

Drie jaar geleden startte ze haar stichting om deze kinderen te helpen. Ze voert oneindig veel gesprekken met beleidsmakers, bedrijven en organisaties in de wijk. En dat lijkt z’n vruchten af te werpen. Veel media hebben aandacht voor haar stichting en Vanessa zelf wordt regelmatig genomineerd voor een mooie prijs. Maar toch is ze nog niet tevreden …

Geen geld maar betrokkenheid
“Het liefst wil ik dat mijn telefoon roodgloeiend staat en dat mensen zelf willen helpen. Dat kan op allerlei manieren. Door kleding te delen, bijles te geven of voetbalworkshops te organiseren.” Zo ging er vorig jaar een kringloopwinkel in Rotterdam over de kop. De eigenaar nam contact op met de stichting en vroeg of ze iets met de overgebleven spullen konden doen. In plaats van alles weg te gooien kon Vanessa speelgoed, bedden, fietsen en kleding verdelen in de wijk. “Door samen te werken wil ik alle kinderen in de wijk de kansen geven die ze verdienen.”

De misleidende armoedegrens
En dat is hard nodig, want alleen in Rotterdam-stad leven al veertigduizend kinderen in armoede. Landelijk leven ongeveer één op de negen kinderen in armoede. Maar volgens Vanessa zijn deze cijfers misleidend: “Er wordt alleen gekeken naar een bepaalde inkomensgrens. Zit je daar tien euro boven, dan leef je officieel niet meer in armoede. Zo komen veel gezinnen niet meer in aanmerking voor allerlei regelingen en hebben ze het eigenlijk financieel nóg slechter.”

En dat zijn volgens Vanessa niet de enigen die onder de radar blijven. Ook ZZP’ers worden niet in deze cijfers meegenomen. Verder zijn er veel mensen die wel een hoog inkomen hebben, maar daarnaast ook torenhoge schulden. “Zo zijn dus veel kinderen die in armoede leven onzichtbaar en daarom sluit onze stichting geen enkel kind uit. Op die manier hoeven wij ook niet te zoeken naar de kinderen waar wij voor willen opkomen.”

Basisbehoeften
Ook in het echte leven is het moeilijk om deze kinderen te herkennen. Ze vinden het moeilijk om vriendjes te maken, kunnen vaak niet meedoen activiteiten zoals zwemmen, naar de bioscoop gaan of gewoon een broodje halen. En ook op school is het natuurlijk heel moeilijk om te vertellen dat je in armoede leeft. De kinderen trekken zich terug en zijn vaak heel eenzaam.

Een leuk dagje uit is voor hen dan extra bijzonder. Zo benaderde Rib Rally Rotterdam de stichting, omdat ze geld voor hen hadden ingezameld. “Met dat geld konden we honderd kinderen met hun gezin een dagje naar de dierentuin geven. Niet zomaar een gratis entreekaartje maar een compleet verzorgde dag. We regelden het vervoer naar de dierentuin en natuurlijk de entreekaartjes. Maar de kinderen konden ook genieten van een heerlijke lunch en ze kregen zelfs nog een mooi cadeau mee naar huis.”

Voor de galg opgroeien
Dat armoede even één dag geen rol heeft gespeeld, dat is waar Vanessa het voor doet. “Ik tref kinderen op donderdag die vertellen dat ze op dinsdag voor het laatst hebben gegeten. Dat gaat me echt aan ’t hart. Daarnaast kom ik regelmatig met jongeren in aanraking die een strafblad, veel schulden en een leerachterstand hadden. En dan moet het leven eigenlijk nog beginnen.” Door goed naar deze jongeren te luisteren, kwam Vanessa erachter dat de oorsprong van al deze problemen te herleiden was naar opgroeien in armoede. “Dan zie je hoe heftig die gevolgen zijn: ze krijgen geen kansen, ontwikkelen daardoor een laag zelfbeeld waardoor ze allerlei psychische klachten krijgen met alle gevolgen van dien.”

Bij de wortels
Volgens Vanessa moet Rotterdam het probleem bij de wortels aanpakken. “Denk eens na wat armoede op de lange termijn voor deze stad betekent. Als we zo doorgaan, dan komen wij kinderen die in armoede leven over twintig jaar in de hulpverlening tegen. Maar als wij als volwassenen collectief onze verantwoordelijkheid nemen, dan kunnen we hopelijk heel veel voorkomen van wat we over twintig jaar veroordelen.”

“Ik wil voor de stad Rotterdam een veilige omgeving creëren voor alle kinderen. Een omgeving waarin volwassenen meer betrokkenheid tonen. Want een betrokken gemeenschap verzacht een hoop armoede en eenzaamheid. En op die manier kan het zoveel leuker zijn in onze wijken.”

Lees hier alles over de Stichting Stem Zonder Gezicht.

Bericht achterlaten