Hans Mantel: “Waarom erger ik me zo aan verplicht Engels?”

Hans Mantel, columnist Sublime

Bassist en musicoloog Hans Mantel wil een maaltijdsalade bestellen en komt er niet uit met de serveerster die geen woord Nederlands spreekt.

Gisteren wilde ik even op het station wat eten. Ik liep het dichtstbijzijnde restaurant in en werd meteen door een vriendelijk meisje op een tafel bij het raam gewezen. Ik ging zitten en bekeek het Engelstalige menu want het was van een soort overgewaaide populaire Amerikaanse restaurantketen. Tot zover alles prima.

Toen even later het meisje mijn bestelling kwam opnemen sprak ze me in het Engels aan. Wat doe je als Nederlander dan? Je gaat meteen over in Engels en je doet je bestelling. Ik deed dat dus, maar toen ik iets wilde iets wilde weten over wat er wel of niet in mijn maaltijdsalade zat, bleek haar Engels niet toereikend te zijn (ze was duidelijk van Oost-Europese afkomst) en kwamen we in een soort Babylonische spraakverwarring terecht. Ik besloot mijn vraag toen maar te laten voor wat die was. Overigens was al het personeel Engelstalig en in ieder geval niet Nederlandstalig. Toen ze weg was gelopen, merkte ik dat er zich een lichte irritatie van mij meester had gemaakt over dat Engels.

Wat zat me nou dwars? Ik bedoel, ik heb mijn hele jeugd en professionele leven in het buitenland doorgebracht en altijd alles behalve Nederlands gesproken. Ik ben het liefst in een extreem multiculturele omgeving met alle talen en gewoonten die daar bij horen. Dat is dus het probleem niet. Nee, het was, bedacht ik mij, het feit dat er een soort vanzelfsprekendheid over dat Engels was en dat er van jou als klant dus iets gevraagd wordt; dat je je moét aanpassen. Dat vond ik raar. Natuurlijk heb ik begrip voor werkstudenten enzo; daar gaat het allemaal niet om. En natuurlijk is het in de regel helemaal niet zo’n probleem hier in Nederland om alles in het Engels te doen.

Maar stel je nou eens voor, bedacht ik mij, dat er een stel in dat restaurant komt zitten waarvan geen van tweeën Engels spreekt, of althans niet voldoende om de kaart te kunnen echt te kunnen begrijpen of om het personeel iets over glutenvrij, biologische kweek of halal te vragen. Dan heb je een probleem. Dat is uiteindelijk gewoon ongastvrij, toch?

Ik besloot dat dat het was; als je een restaurant runt maakt je het je gasten zo comfortabel mogelijk en moet de zaak zich in principe aan de klant aanpassen en niet andersom. Dat hoort bij gastvrijheid.

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten