Jasmijn Melse: “Zonder strijkstok geen muziek”

Waarom staren we ons zo blind op de kosten die goede doelen maken en kijken we niet wat vaker naar de baten van deze kosten? Dat vraagt Jasmijn Melse, hoofd Filantropie bij ABN AMRO zich af.

Als hoofd filantropie heb ik wekelijks te maken met het fenomeen van dé strijkstok. Niemand weet wat er precies mee wordt bedoeld, maar we hebben het er allemaal over. Wat is nu precies het probleem?

Zoals iemand laatst zei: ‘Als je een blikje cola van 1 euro koopt, vind je het prima dat je voor 10 cent cola krijgt en dat de rest gaat naar aandeelhouders, marketing en management. Bij goede doelen verwachten we dat voor elke euro die we doneren, we 90 cent cola krijgen’.

Stel: je kind raakt blind. Gelukkig kan je kleine geopereerd worden met grote kans om weer te zien. Logisch dat je dan het beste team artsen wilt die de beste resultaten boeken. Waarom dan voor blinden aan de andere kant van de wereld kiezen voor de goedkoopste artsen, met de minste ervaring, die in een zo goedkoop mogelijke hut zo slecht mogelijk slapen om de volgende dag weer 50 staaroperaties te doen?

Zogenaamd moet het strijkstokalarm ervoor zorgen dat goede doelen verstandige keuzes maken. Helaas is het andersom. Het leidt er juist toe dat goede doelen zich in bochten moeten wringen om hun keuzes naar donateurs te verantwoorden. Natuurlijk; niemand zou bij een goed doel moeten gaan werken om rijk te worden. Maar staar je de volgende keer niet blind op de verschillende kosten die goede doelen maken. Richt je op de resultaten die ze bereiken.

Goed doen is investeren in de toekomst, in de kwaliteit van het werk en in het nog beter doen van de dingen die je doet. Want zonder strijkstok geen muziek. Laat dát nu voor mij als muziek in de oren klinken.

De Sublime Columns: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten