Rachel van de Pol: “Computerles aan vluchtelingen geven doe je zo”

Rachel van de Pol, columnist Sublime

Schrijver Rachel van de Pol maakt met vluchtelingen een e-mailadres aan en probeert uit te leggen wat een wachtwoord is.

Het was vrijdagavond, en voor de verandering dronk ik geen wijn maar thee. Ik zat samen met een vriend in een woonkamer in het Utrechtse Kanaleneiland met zes vrouwen uit Somalië, Eritrea en Guinea. Ik had me via een vrijwilligersorganisatie opgegeven voor ‘Computerles aan vluchtelingen’. Er werd ons niet verteld wat deze vrouwen hadden meegemaakt. Ze zaten al een halfjaar ondergedoken in het huis waar we ons bevonden. Dat zegt misschien al genoeg. We hadden verwacht mee te kunnen helpen aan een cursus met een soort opbouw. Maar het enige wat we hadden was een windowsboek dat stamde uit de tijd dat we nog floppy’s gebruikten.

Gelukkig zei mijn vriend: ‘Hey, kennen jullie Google Maps?’ Met handen en voeten legden we uit wat dit was. Veel werd duidelijk toen we inzoomden op een straat van de geboorteplaats van een van de vluchtelingen. De vrouwen hielden elkaars hand vast en keken naar het scherm. Toen volgde blijdschap. De andere vijf wilden ook hun geboorteplaats bekijken. Ineens werden de mogelijkheden van internet duidelijk en het ijs was gebroken. We legden ze Google Translate uit en lieten ze een e-mailadres aanmaken. Alleen wisten ze niet wat een password was. Hoe leg je dat uit? ‘It’s like a letter! You put it in an envelope and you close it. Because you don’t want everyone to read your letters. So you have to guard it with a secret. You know.’

Na een tijdje had iedereen een wachtwoord. En toen kreeg ik van de vrouw uit Eritrea haar eerste mailtje: ‘Vandaah ik ben blij, ik heb e-mail.’

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten