Rachel van de Pol: “Hoi angst, leuk dat je er weer bent”

Rachel van de Pol, columnist Sublime

Schrijver Rachel van de Pol moet een lezing geven en gaat weer eens kapot van de stress.

Ik moest laatst een lezing geven over impact. En in de weken ervoor ga ik altijd door hetzelfde stressriedeltje. Eerst ga ik manieren onderzoeken waarop ik toch onder die lezing uit kan komen. Stond er nou in de mail dat ik het met potlood in mijn agenda moest zetten? Dan lees ik de mail: ‘Verwissel die potlood maar voor een pen. Het gaat echt door!’

Kak. Oké, ik moet dit echt gaan doen.

Vervolgens ga ik mezelf voor de kop slaan dat ik dit heb toegezegd en neem ik me voor om dat nooit meer te doen, wat ik met veel bombarie meldt aan iedereen die dat wil horen. “Ja, weet je, het is me de stress gewoon niet waard. De volgende keer zeg ik echt nee hoor.”

Een paar dagen voor de lezing hoop ik dat ik ziek word en overweeg ik zelfs een ziekte te faken. Maar helaas, op de dag dat het echt moet gebeuren, voel ik me nog steeds lekker. Dus rest me niets anders dan nog even te repeteren en de trein in te stappen.

En dan, op het moment zelf vind ik het fan-tas-tisch. Ik zit helemaal in het moment, ik voel me relaxed voor de groep, mijn verhaal komt er goed uit en zelfs de gesprekken erna zijn inspirerend.

Hoe kan dat? Waarom voel ik iedere keer zo’n weerzin voor iets wat ik dus eigenlijk heel leuk en belangrijk vind? Nou, daar heb ik daar iets over geleerd tijdens een spreekopleiding. Het motto was: feel the fear and do it anyway. Die gevoelens van angst en stress gaan nooit helemaal weg. Het beste wat je kunt doen, is vrienden met ze worden. Oh hallo, daar zijn jullie weer. Leuk dat jullie zo tegen me aanpraten, maar ik ga dit toch echt doen.

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten