Rachel van de Pol: “Maar ik vind je nog wel een Milf hoor!”

Schrijfster Rachel van de Pol gaat naar een borrel en komt erachter dat ze flink is afgezakt in de kroeghiërarchie.

Afgelopen vrijdag stond ik op een borrel met collega’s. En tot ieders verbazing gingen we dansen. Dat is een spannend moment. Je ziet de moves van je collega’s en zij zien die van jou.

Even schoot het volgende dilemma door me heen. Ga ik mijn heupen er helemaal ingooien of hou ik het bij een ingetogen heen en weer schuiven van mijn voeten. Nou, mijn heupen liegen niet. Dus daar ging ik! In mijn hoofd dacht ik: ha, ik kan het nog! Boemtsjiekiewow! Hihaaa! Enzovoorts, toen de stagiair zich naar mij toe boog en in mijn oor schreeuwde: “Echt weird om zo met volwassenen te dansen.”
Ik moest er hard om lachen, liep naar de bar en deed wat volwassenen schijnbaar moeten doen: aan de kant staan en een beetje lullen, zonder te weten dat mijn plek in de hiërarchie van de kroeg blijkbaar nog verder was afgezakt.

Een paar gasten aan de bar kwam ter ore dat ik moeder ben. Toen zei een van die jongens: “Maar ik vind je nog wel een Milf hoor.” Hij zei met een soort mengeling van trots en troost. Zo van: Wow! Ongelofelijk, je hebt gebaard en toch voel ik nog steeds de behoefte om het met je te doen. En dan de troost: hé, kop op! Je hebt dan misschien een kind, maar ik zou de coïtus met jou zeker niet uit de weg gaan.

Toen ik niet euforisch reageerde, kreeg ik de vraag of ik mezelf dan geen Milf vond. Alsof mijn lauwe reactie gelijk stond aan een gebrek aan zelfwaardering.

Het zijn barre tijden voor moeders in de kroeg. Maar weet je… ik dans lekker door.

De Sublime Columns: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten