Rachel van de Pol: “Mevrouw, mevrouw, u zet me echt aan het denken”

Rachel van de Pol, columnist Sublime

Schrijfster Rachel van de Pol verzamelt moed en vraagt een paar jongens of ze hun lachgasballonnen op willen ruimen. Dan gebeurt het volgende…

Bij ons in de buurt is het iedere dag feest. Als ik langs parkeerplaatsen fiets of loop, ligt de grond bezaaid met ballonnen en zilveren patronen. Alsof een clown op anabole steroïden ballonfiguurtjes probeert te maken en het hem nog niet eens lukt om een hotdog te draaien. Vervolgens smijt hij uit frustratie zijn voorraad ballonnen op de grond en begint hij in het wilde weg met zijn slagroomspuit te schieten.

Het lachgasfenomeen zal jou waarschijnlijk ook niet ontgaan zijn. Ondanks het legale karakter is het niet iets wat jongeren onder het oog van ouders en in de buurt van een prullenbak doen. Nou ja, dat laatste is niet helemaal waar, het lijkt in ieder geval niet de bedoeling dat je de resten van jouw feestje opruimt.

En dat begon steeds meer aan me te knagen. Beelden van stikkende vogeltjes en zieke vissen drongen zich aan me op. Ik vond dat ik iets moest doen. Maar wat? Zou ik een voorlichtingsposter op moeten hangen of een prullenbak in de vorm van een lachgaspatroon lassen?

Na heel vaak en lang nadenken over grootse gebaren en niets doen, kreeg ik gister een bevlieging van moed. Misschien was het de hitte, maar na mijn beachvolleybaltraining fietste ik langs vijf jongens met ballonnen in hun mond en ik zag mezelf de weg oversteken. En toen stond ik voor ze. Bruine gespierde bovenlijven, zonnebrillen, laaghangende shorts, vage ogen. Ik hoorde mezelf een verhaal afsteken dat ik vooral niet hun plezier wilde afnemen, maar of ze de ballonnen en patronen op wilden ruimen, want ja, de zee, en zielige dieren enzovoorts. “Mevrouw, mevrouw, ik houd ook van dieren!”, zei een jongen. “U zet me echt aan het denken.” Ik wist dat ze me in de zeik namen.

De volgende dag was het parkeerterrein weer een regenboog van latex en metaal. Een dikke middelvinger naar mijn dappere daad. Maar hopeloze optimist als ik ben, denk ik toch dat ik ergens een zaadje heb geplant.

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten