Talitha Muusse: “Waarom we daadkrachtige jongeren wegzetten als klimaatdrammers”

Dram jij net zo lang door tot je krijgt wat je wilt? Dan vindt millennialexpert Talitha Muusse dat je lekker bezig bent.

Toen ik zes jaar was, wilde ik per se een zilveren jas hebben met een gouden randje. Mijn stijlvolle moeder, mijn verbaasde vader en plagerige broer probeerden ieder op hun eigen manier mij ervan af te praten, te dreigen, lokken en pesten. Maar tevergeefs. Drammerig als ik was, kreeg ik mijn zilveren jas met gouden randje.

Ik denk dat hier ergens het zaadje gepland werd voor een leven waarin mijn grootste plezier zit in het realiseren van dingen waar iedereen op tegen is. Hoe meer tegenstand je biedt, hoe steviger ik mij vastbijt in dingen die goed zijn voor mezelf en de wereld maar waarvan nog niet iedereen door heeft hoe goed ze zijn, zoals zilveren jasjes, cappuccino met honing, nooit voor een baas werken, fruit in schoolkantines, boeken zonder kaften, bleekselderij sap, Rotterdam in de regen, met de trein reizen, Clint Eastwood en ja, protesteren voor klimaatactie.

De laatste weken worden steeds vaker de jongeren die protesteren tegen het gebrek aan daadkrachtig klimaatbeleid weggezet als ‘klimaatdrammers’ door politici, rechtse opiniemakers en oude zure mensen. Onbewust hebben ze hiermee de ultieme geuzennaam gegeven aan een groep jongeren die nooit zullen opgeven; die zich hierdoor aangemoedigd voelen, zich nog harder vastbijten en weer de straat opgaan. Hoe weet ik dat zo zeker? Denk aan dat zilveren jasje met gouden randje. Deze nieuwe generatie dramt voor een betere wereld; en een beetje voor zichzelf.

Columns: maandag t/m vrijdag om 12.30: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten