Thea Hilhorst: “Moet het eerst vrede zijn om iets te doen aan de risico’s op rampen?”

Als hoogleraar humanitaire hulp staat Thea Hilhorst regelmatig voor ingewikkelde puzzels, zoals de precaire situatie in Afghanistan.

Bij Afghanistan denken we vooral aan oorlog en geweld. En aan meisjes die de kans niet krijgen om naar school te gaan. Maar er speelt nog iets anders mee. Als ik kijk naar de cijfers raken er meer mensen op drift als gevolg van rampen, droogte en overstroming dan van de oorlog. Het aantal slachtoffers als gevolg van rampen is een van de hoogste van de wereld. Dit levert een ingewikkelde puzzel op. Moet het eerst vrede zijn om iets te doen aan de risico’s op rampen, of kun je daarmee aan de slag terwijl het oorlogsgeweld in sommige delen van het land nog doorgaat?
Een van mijn promovendi, Rodrigo Mena, heeft uitgezocht hoe organisaties met rampen omgaan in Afghanistan en voor hem werd de puzzel levensecht. Als onderzoeker in Kabul moest hij verschrikkelijk omzichtig te werk gaan, zodat terroristen of criminelen hem niet zouden ontvoeren. Buiten Kabul kon hij nauwelijks reizen. Toch wil iedereen graag met Rodrigo praten over natuurrampen. En het blijkt dat er best veel organisaties zijn die proberen om hier en daar het land veiliger te maken door het bouwen van kleine muurtjes of het planten van bossen om overstromingen te stoppen. Ondanks de gevaren, de eindeloze problemen en de kleine omvang van wat ze kunnen bereiken, gaan deze organisaties ervan uit dat je niet op vrede moet wachten om het probleem van rampen aan te pakken. Zij gaan dapper door met hun projecten die in de dorpen waar ze werken het verschil tussen leven en dood kunnen betekenen.

De Sublime columns hoor je maandag t/m vrijdag om 12.30! Experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld.

Bericht achterlaten