Waarom we muziek van “vroeger” altijd beter vinden

“Wat is dat voor teringherrie?!” Wie heeft zijn vader of moeder dit niet horen schreeuwen? Want ja, de muziek uit hun jeugd, dát was pas muziek! Waarom vinden we muziek van “vroeger” doorgaans beter? We vragen vier muziekspecialisten van verschillende generaties hoe zij hier naar kijken.

Hans Mantel, Programmamaker  (After Babyboomer)

”Muziek bestaat al duizenden jaren, en ontwikkelt zich nog steeds. De populaire muziek van vroeger was anders dan de populaire muziek van nu. In de jaren ’50 was populaire muziek rock & roll, maar tegenwoordig is dat juist eerder r&b of elektronische muziek. Dan heb je natuurlijk de neiging om te kiezen voor de muziek die uit jouw tijd komt, omdat je daar meer herinneringen aan hebt en er emotie aan koppelt. Daarom zeiden je ouders meestal dat de muziek uit hun tijd beter was, terwijl jij als tiener vond dat ze jouw muziek simpelweg niet begrepen.

Je herkent het nieuwe pas als het voorbij is

Je kunt daarom niet zeggen dat het beter of slechter is. Het is een volgende schakel in de ontwikkeling van muziek. Wat ik vind, is dat wel de standaard? Op basis waarvan maak je die beoordeling? Dat de muziek die de meesten leuk vinden, beter is dan de muziek die de minderheid luistert? Dat is discutabel, omdat sommigen vinden dat wat de meesten luisteren, voorgekauwde pap is wat makkelijk te verteren is. Muziek wordt op dat moment op een andere manier geconsumeerd; het gaat dan meer om entertainment dan om kunst. Wat een oude artiest zoals bijvoorbeeld Aretha Franklin had, is authenticiteit. Dat is met de popmuziek van deze tijd nog de vraag. Maar misschien zeggen we over 40 jaar dat dit wel zo was. Want dat gebeurt natuurlijk ook, muziek wordt pas gewaardeerd als het oud is. Je herkent het nieuwe pas als het voorbij is. Dit komt omdat je sommige muziek even moet laten inzinken, voordat je het echt kan waarderen.”

Jaap Brienen, Music Director Sublime (Pragmatische generatie)

“Als ik voor de wetenschappelijke benadering ga, dan zou ik zeggen dat iedereen op een zekere leeftijd vindt dat muziek het beste was in je puberteit. Dat is de magische leeftijd volgens onderzoek, maar dat hangt ook aan sentiment en herinneringen. Dat is het veilige antwoord!

Eigenlijk was de muziek die ik als puber luisterde ook oudere muziek. Het heeft alles te maken met de muziek waar je mee bent opgegroeid, en als ik met mijn referentiekader van vroeger luister naar de muziek van nu, dan ik snap het genre ‘trap’ (een mix van hip hop en dance, red.) echt niet. Ik hou heel erg van liedjes, want daar zit voor mij een reis in. Muziek is een taal die je op een jonge leeftijd leert spreken. Als je de ontwikkelingen niet hebt gevolgd binnen die taal, dan voel je je verloren. Daarnaast dwing ik mezelf om naar nieuwe muziek te luisteren. Toch is het moeilijk om soul, funk, R&B, en jazz te zien ontwikkelen. Ik snap en volg het dan niet even goed.

Voor mijn gevoel werd er meer tijd en energie gestoken in die muziek

Was muziek vroeger beter? Nee, maar in mijn subjectieve wereldje die puur op mijn smaak is gebaseerd wel. Voor mijn gevoel werd er meer tijd en energie gestoken in die muziek. Het was mooie gepolijste muziek. Kijk naar hoe Quincy Jones en Michael Jackson met zo veel zorg en perfectionisme met hun platen omgingen. Dat hoor je ook, want alles klopt aan die muziek. Mensen kijken natuurlijk liever met mooie herinneringen terug.” 

Nabila Harbaoui, Student aan de Herman Brood Academie (Millennial)

”Muziek van nu is niet slechter dan vroeger, er is alleen meer zichtbare rotzooi op de markt. Muziek maken is tegenwoordig zo makkelijk, iedereen kan een poging wagen. Neem SoundCloud, een online audioplatform waar artiesten hun muziek kunnen uploaden, opnemen, promoten en delen. Veel beginnende artiesten zetten daar hun tracks op. Als luisteraar moet je door heel wat troep heen voor je bij de parels uitkomt. Dan lijkt het inderdaad zo dat er meer slechte muziek is dan vroeger, omdat de troep niet meer verborgen blijft achter de deuren van een garage of puberkamer.

Nu is het: ”wie heeft de hardste drop?”

Vroeger was het ook moeilijker om aan muziek te komen. Voor een kwalitatief slechte band moest je daadwerkelijk naar een bar toe. De muziek die je kon kopen in een platenzaak of die te horen was op de radio, was afkomstig van artiesten die al ontdekt waren door een platenmaatschappij. Het kaf was al van het koren gescheiden. Populaire muziek leek daardoor beter en unieker dan die van nu.

LEES OOK: De beste jazz komt nu uit Londen: alles wat je moet weten

Vanwege het overweldigende muzikale aanbod van tegenwoordig, zijn we ongeduldige luisteraars geworden. We gaan direct naar het midden van een nummer om te checken of het vet genoeg is om aan je lijst toe te voegen. Dat vind ik jammer. Sommige nummers hebben tijd nodig, die moet je beleven. Daar zit denk ik wel een verschil in muziek van vroeger en nu: toen draaiden nummers meer om een totaalbelevenis van begin tot eind. Nu is het: ”wie heeft de hardste drop?”. 

Anna Oosterling, Voorheen tourmanager van Chef’s Special en Typhoon (Millenial)

”De stelling is te breed en complex om daar ‘ja’ of ‘nee’ op te zeggen. Men zegt dat muziek vroeger beter was, omdat je muzikale ontwikkeling gebeurt als je in de puberteit zit. De muziek die je toen hoorde is wat je beschouwt als goede muziek. Daarom hebben oudere generaties niet altijd dezelfde mening over muziek als jongeren. Dit is allemaal erg relatief. De vraag is dan ook: Wie bepaalt wat goede muziek is?  Er zijn zoveel ‘scenes’ voor verschillende genres en stijlen. Ik denk dat je pas over 20 jaar kunt zien wanneer iets goed is. De goede muziek blijft dan over en is gefilterd door de jaren heen. Nu weten we ook niet wat er 20 jaar geleden is gemaakt naast de grote hits. 

Wat op dit moment populair is, spiegelt wat er in de wereld gebeurt

Kun je bewijzen dat muziek vroeger echt beter was? Waar meet je goede muziek mee? Op de manier van produceren? Dat het vroeger analoog was en dat muziek nu digitaal wordt gemaakt? Muziek vangt de tijdsgeest. Wat op dit moment populair is, spiegelt wat er in de wereld gebeurt. Het is dus allemaal een ontwikkeling. En een ontwikkeling is niet per se goed of slecht, het is gewoon een ontwikkeling.

LEES OOK: Naar deze muziek kijken we uit in 2020

Ik kan me voorstellen dat als je in de muziek industrie werkt je dat proces beter kan zien. Dat ‘samplen’ wat producers nu doen (het pakken van een stukje in een oud nummer en het vernieuwen, red.) wordt gezien als makkelijk en niet authentiek, maar het bestaat al 30 jaar. En als A&R (Artist and Repertoire) ben je bezig met het ontdekken van nieuwe muziek en het spotten van muzikale trends. Een A&R voelt het publiek zodanig goed aan, dat hij/zij weet welke muziek de wereld in moet komen en waar er behoefte aan is. Dan moet jij je ego en je smaak opzij zetten. Je hebt als muziekprofessional beter zicht op de grote schaal waarop muziek beluisterd wordt. ”

Wat vind jij van deze stelling? Laat het weten in de reacties!

Één reactie op “Waarom we muziek van “vroeger” altijd beter vinden

Bericht achterlaten